BTT . Bike alle terrein. Door het hele land te begrijpen klei, modder, stof, bodem compact, losse stenen, steen en verwaand teer. Vanuit dit perspectief, zie ik deze sport ik niet ontkennen iets te maken met meer of minder naar believen meer of minder moeite een leuk vinden of niet het land dat wordt getoond voor me.

Vroeg op zondag scheurde recht op Vouzela, heeft bijna niet toe dat iemand neem je ontbijt. Ik vind het en begin op tijd. Maar niet iedereen er zo over denkt en toen ik aangekomen op het voetbalveld Campia niet gezien ziel. Repareer nu dat de vergadering wordt aangekondigd naar de school van het basisonderwijs, maar in geen van de sites had ontvangen. Pas later kwam er iemand met de motor 4. Maar we kunnen lezen de oorspronkelijke nieuws BTT Vouzela:

Het secretariaat is open van 8 uur tot uur van vertrek, zal dat uur zijn op 9 met betrekking betetistas dat het dit keer zijn ze klaar om de race te starten.

Geen van de punten werd gerespecteerd en ik zou sterk aanbevelen de organisatie niet te falen in deze aspecten en de naald te raken met de initiatiefnemers van de wandeling 's metgezel. De wedstrijd was meer voor de volgende 9:30.
Na een eerste klein foutje op de weg daar ze op en begon het te rollen in het normale bereik.
Ik schrok, en de paden door pijnbomen die werd gebruikt en heeft niet het doel van mijn bezoek. In dit gebied reed ik met de medewerkers van de BTT Albergaria maar al snel liet ze, met ritmes waren niet gelijk. Het duurde niet lang om de vegetatie van de bergen en mijn moed meteen ruiken op. Zou nog steeds moeten gaan door zware teer en aan te pakken heuvels waarvan de laatste ik betwijfel of er iemand roept een roos bevestigd. Toch, onverharde wegen en teer waren niet de redenen die mij leidde er, ondanks het uitzicht. Ik wilde meer de rock! En ik kreeg rock! Eerst met afdalingen die zorgvuldig gemaakt, omdat de vegetatie zou kunnen zijn lastig en wilde niet ingaan op de fiets. Misschien te voorzichtig in het licht van de fiets, maar die heeft geleid bang zijn kont!
Na een stijging van zelfgemaakte cake, een peer en water gul maakte me raakte alleen de weg. Niet dat stoort me, ik hou van wandelen alleen, maar wordt meer gevaarlijk zijn als ze vallen onhandig. Road to spreken. Het plezier zou blijven voor de oude paden van steen, een die test het uithoudingsvermogen en de vaardigheid machines en maakt me heb medelijden met die krijgt stijve fietsen voor mensen killer nierstenen en derailleurs. De 160mm van mijn dom dat land is passen als een handschoen. Smile! Dat is alles wat ik kan zeggen, glimlach op de mountainbike te maken!
De rest van de weg was vooral erg ontroerend om een ​​ander deel meer leuk om te animeren. Ik denk niet dat leuk is de passage naast de snelweg of stukjes teer, dat moest gaan voor het einde. En het was pas in de laatste kilometer heb ik degene die ze niet weet wat de naam samengevoegd en sprak altijd een beetje naar het voetbalveld.
Het heet Ride ja, maar een berg zal naar verwachting iets anders dan hard?

Tot de volgende Vouzela BTT !

Gerelateerde artikelen:

1. Vergadering van mei BTTVouzela
2. MTB Vouzela, vergadering in november
3. Ik kan de juiste positie niet te vinden voor de schoenplaten!