Om te beginnen met de excessen van het feestelijke seizoen te elimineren, de eerste dag van het jaar 2011 geopend met een kleine, maar mooie wandeling . Ik was een beetje bang om deze route te doen vooral omdat een van de paden van dezelfde groep, de PR6 - Rail Agueda was erg slecht. Immers, waren mijn angsten niet bevestigd.
7 km cirkelvormige route met een beginpunt in de Parochie Raad, Brunhido heeft een eerste deel oninteressant. Al vroeg in de manier waarop we langs een statige huis dat is, langs de buitenmuren een merkwaardige toren. Een beetje verder naar beneden, een beetje water met behulp van molens herstelde zich het eerst geeft een air van genade aan de route. Het pad zal worden bezaaid met teer totdat het interessante deel. Het eerste teken van dit onderdeel is van een pad omzoomd met eiken, hoewel eucalyptus blijven om de weergave in sommige gebieden kwetsen. Toch is de flora is enorm, eiken, wilgen, acacia's, elzen, onder anderen. De laatste, zullen ze krijgen van de ene naar de andere kant van de rivier en Marnel samen met de andere elementen geven het landschap een bucolische aspect, pure en onschuldige schoonheid. In feite is het met de aanpak van de rivier het landschap begint te veranderen de figuur en de route wordt meer uitnodigend geheel. De winter regen bracht meer helderheid om het landschap, doen herleven en het verbeteren van de kleuren van de herfst een erfelijke al lang verdwenen. Brown nog meer bruine bomen, veelkleurig tapijt van bladeren die de grond en het groen meer groen mos en klimop waren overal aanwezig. Was dit alles om beelden echt waard wordt opgenomen in ons geheugen aan te bieden.
Toe te voegen aan het geluid van water, zeer heldere, levendige in de loop, en van wanneer tot wanneer, meer bruisende ten koste van de kleine watervallen. In feite had inmiddels verdreven twijfel de waarde en schoonheid van de route.
Na de poorten van een prive-eigendom zie je de windmolens van Ribeiro. Merk op dat, door de aanwezigheid van bouwmaterialen, als iemand loopt aa zorgen te maken over het ophalen van die constructies die het landschap is een positieve toevoeging. Vanaf dit punt is het duidelijk dat wij volgen side-by-side de stroom die leidt naar het dorp.
Binnen 500 meter van het onroerend goed is over een houten brug en de wil is om te blijven en een beetje van die vreemde isolatie uit het water te genieten, om zich te werpen op de rotsen, en het gebrek aan buzz, dat we onderworpen zijn aan alle dagen en is meestal samengesteld uit de tijd lawaai en niets anders. Eens te meer vond ... Het was de moeite waard om zo jaren ....
De terugweg is gemaakt door de rivier naar de monding en het scenario herhaalt zich zonder moe te worden. We vonden andere genomen en, net als zij, gingen we naar het dorpje niet ver weg.
Een cursus, om de perfecte terug naar de natuur en vernieuwd te vinden. De overige tijd van het jaar weer als de zon ons toast met warmte en water nodigt ons op te frissen ons.

Locatie van PR2 - Taken van Trail - Wandelen in Agueda .

We eindigden dit deel van Spanje, zonder echt te weten wat we zouden vinden. Op het eerste gezicht leek de camping vol en op de landelijke accommodatie prijzen zwaaide uitnodigend. Uiteindelijk won de camping, goedkoop en door de manier waarop is niet zo slecht als je zou denken, gehuisvest in een groen park. We hebben het over Mugueimes Corgo en strand.
Wel, deze route folders door Torrente - Clamadoira - Willow maar niets leek te beloven om ons te laten weten wat het zou duren om te gaan. Het dorp van Willow is op de noordelijke helling van de Serra do Geres in de vallei van de rivier de kamers, gelegen op 1020 meter hoogte. Het werd verlaten door haar inwoners te midden van de twintigste eeuw en is nu eigendom van de Xunta de Galicia.

Alleen als het het begin van het parcours bereikt zagen we een bericht over een speciale toestemming om het pad te lopen. Na een korte rekening houdend met de voor-en nadelen, heb ik het gevoel dat er iets niet in de steek het idee van het maken van de tocht , hebben we besloten om verder te gaan. Altijd met de uiterste zorg niet aan de bestaande fauna en flora kunnen verstoren en geen sporen. Bovendien kan zelfs de manier waarop we gevangen wat afval, in het bijzonder de rol van snoep met de hitte van de zomer erg gevaarlijk zijn als we waren constant aan herinnerd dat de helikopters de lucht stak om te reageren op branden die werden gezien op de horizon.
De kerk van St. Peter is het uitgangspunt. Het eerste deel van het parcours is gemaakt van Mugueimes het bos, die lijken te worden geïsoleerd in de tijd, plant stralen magie en glimlach op de gezichten van de wandelaars. Alleen door dit stuk is de moeite waard. Hier is een kleine cluster van huizen, en een lange klim over een cluster van huizen. Sommige herbouwd, anderen in puin. Pas op voor de honden, moet gezegd worden.
Uit dit laatste cluster, nemen we een scherpe bocht en kwam een ​​meest indrukwekkende gedeelte van het bos met een hoge luchtvochtigheid, zelfs in de zomer, en dus veel muggen. Terwijl u geniet van de schoonheid van het hout ik dacht dat het misschien niet de beste plek om in volle zomer rond te zijn met zo veel branden.

Het verlaten van het spoor van het bos, klom een ​​beetje meer naar de kerk van Clamadoira waar we kunnen rusten, drinken vers bronwater en geniet van het prachtige uitzicht.
Ga naar een ander deel van de natuur, soms door bos, soms door bossen, soms door bergen woestijnen. Af en toe een plaat doet ons denken aan de kwetsbaarheid van het ecosysteem. Meadow Village, herbergt talrijker dan de vorige, kunnen we langs hun pad naar een aantal agrarische gebouwen te observeren, dat soort dingen te doen die veel, vooral omdat ik voorstellen hersteld. Tot op de bodem van het dorp, vinden we het eerste deel van dit prachtige parcours.
Een oude brug, en een oude groene oevers om hun natte voeten in de rivier Salas was het eerste beeld van deze sectie. Er was niets te doen, maar voelt de frisheid van de site en stoppen voor een snack.

Met de maag meer knus, we braken de rivieroever, kijken naar de wilde dieren die was het onmogelijk om te zien, in het bijzonder mooie blauwe libellen, en blij met de frisheid van de flora. Het pad werd een opeenvolging van rotsen, sprongen, paden met steile hellingen, tot slot, een feest voor de reiziger. Tegen die tijd realiseer ik me dat ik mijn mes en ik snack op een race om te zoeken naar verloren. Ik vond het maar waren 45 minuten te laat.
Helaas was er een schande. De zware machines om de weg vrij, verborg hij een van de borden tussen de hoge vegetatie, niet gemakkelijk te vinden. Maar hoe, precies op dit punt is onderschept andere spoor en andere spoor kaart die is in zicht, volgen we het verkeerde spoor voor verscheidene mijlen. Belde net de GPS en merkte niet dat hij een vreemde curve geven. Dat is wat de over-vertrouwen. Pas toen ik zag dat het te dicht bij de dam Embalse de Salas (ik denk dat zo is) is dat ik de fout realiseerde. Het hele gebied wordt herbebost en de vegetatie is scrub. Was het gemakkelijk om een ​​lijn min of meer rechtstreeks naar het punt van misleiding te trekken. Door nu het water was de metgezel van mijn bestelling en ik klein was. Toch nam me een tijdje om deze kaart verstopt in de vegetatie te vinden en daarna liep ik in een dilemma. Terug naar het water te vinden in het dichtstbijzijnde dorp of naar de rest van de route. Op de top van de middag was vervagen en we moesten terug naar de camping. We besloten een beetje dom: mijn metgezel terug naar het dorp om watervoorziening en ik schudde de zak en begon een race naar het dorp van Willow.
Wist ik veel het niveau van de neiging om te verwachten. Het landschap is steeds spectaculair, maar ik was te gefocust op mijn doel om goed te waarderen. Ik heb een punt bereikt dat ik niet meer kon lopen.

Tot slot, Willow! Een paar minuten om te ontspannen, genieten van het dorp, een paar proefopnamen en drink de helft van het water ik nog had en moest de weg terug te nemen. Het is dat naar beneden zei dat alle heiligen te helpen. Dus het was, maar waagde een beetje te veel op die snelheid en een daling van de enorme stenen Gerês niet zou zijn geweest een mooi ding om te zien. Met de hulp van de zwaartekracht, zal het om snel in de buurt van mijn partner en bang om te overnachten op het parcours, snel aangekomen bij het startpunt van mijn race. Waarschijnlijk de snelste mijl die ik ooit heb gedaan. Later heb ik uitgezet de GPS track onbedoeld .
Ik dronk slokjes water die ik nog had. Het enige dat overbleef was het stuk van de rivier, dat was de dam en neem me naar het dorp. Meer inspanning en in een oogwenk ik mezelf gevonden met een fles water bij de hand, ik dronk in seconden.
Nog tijd gehad om woorden wisselen met een dorpeling in een vlot tempo en volg naar onze bestemming. Terug naar Clamadoira, zoet water de huidige bekende wonderen. Het is een geluk dat de baan zo goed te hebben water beschikbaar.
Dit verhaal gaat mee. Ik wil u waarschuwen dat vanaf hier op de terugweg, om in de buurt van de nacht, de insecten aanval in kracht en aandringen op het vasthouden aan de ogen!
Een ander ding dat je kunt niet zeggen, tenzij er een pad is zeer aan te bevelen met een harde medium / high. Het is een poging om een libel en de film plaats van Route Torrent - Clamadoira - Willow

In een stad waar het overschrijden van verschillende tracks, waaronder GR25.1, pad S. Santiago de Compostela, zou men verwachten dat de kaarten met schriftelijke routebeschrijving te vinden naar de start van elk van hen behoren tot die markeringen. Maar wie is de verwachting dat dergelijke platen zullen Montalegre goed bedrogen en breng wat tijd op zoek naar het juiste spoor vroeg. Online informatie is ook schaars. Het is noodzakelijk om de VVV te bezoeken om ons te vertellen waar je krijgt wat. Maar let op dat enkele tekenen die wijzen op uw eigen excursiebalie ook verkeerd zijn! Werkt op Ecomuseum, vlakbij het kasteel.

Een van de dorpen

Nou, nadat we onszelf op het juiste spoor, omdat de output Montalegre, doorkruisen we een verharde weg tot je een vuil, dat brengt ons naar het bos. Deze weg en de volgende zijn de meest stoffige, baggy en een beetje saai was niet de grootste landschap van kurk of eiken (kan me niet herinneren nu ik er over nadenk) met mos (oude man baard?) Geeft aan dat de ons recht. In de loop der 21kms lange reis voor de boeg van ons de grote panoramische uitzichten en prachtige bossen.
Ik heb deze route in tegengestelde richting wordt aanbevolen door het passeren van de eerste Cambezes rivier, een charmant dorpje waar we zouden kunnen vullen, deze cursus heeft ook een aantal bronnen in verschillende dorpen. Ik links, zodat het uitzicht op de Albufeira do Alto Rabagão het eind van de dag, meer geneigd om de zon, die een mooi uitzicht op het stuwmeer verstrekt. Helaas, bosbranden markeerde de horizon voortdurend.

Ik zal niet beschrijven elke hoek van de route omdat het geheugen is niet zo goed als wenselijk, maar kan de cursus aanbevelen en geven enkele gemeenten: ten eerste, om de reis te maken in de tijd, altijd 21kms. Parti al dicht tot 15 uur waardoor ik halen het tempo en de afwerking bijna donker. Ten tweede, breng broek. Ik hou van korte broek, maar mijn benen zijn net een beetje schattig als gevolg van het kreupelhout. Ten derde, bijzondere aandacht schenken aan de markeringen en niet te ver te lopen in geval van twijfel. Er zijn bepaalde punten waar de markeringen zijn nauwelijks zichtbaar en het gebrek aan gedetailleerde kaart is nodig om de weg vooruit zoeken. Bij gebrek aan informatie is niet bezocht de Wolf Fojo de Avelar, een structuur die heeft als doel de eliminatie van wolven verstoorde de schapen in vervlogen tijden.
Het laatste deel van de cursus is een herhaling van de eerste stof weg. Maar deze weg is gemakkelijk te vergeven als je denkt dat de rest van de route. Cirkelvormig, met 21kms lang, met een overvloed aan flora en fauna kan een andere stempel niet te nemen dan de aanbevolen!

Zie ook:
Locatie PR2 Rail Ourigo

Dit moet een van de tracks Schist dorpen makkelijker om bij hem komen. IC8 ligt dicht bij de kant en heeft een goede verbinding. Dit gebeurt ook omdat de buurt van dit dorp is er een rivier strand. Dit is een tweesnijdend zwaard. Aan de ene kant maakt de beste toegang en zichtbaarheid van het gebied, aan de andere kant werkt aan ondersteuning van het strand en het aantal migranten logenstraft een gebied van de rivier die moeten worden bijna volledig wild. Ik herinner me de eerste keer dat ik bezoek deze plaats, in mijn tienerjaren. Hij had weinig meer dan een houten brug en op het moment, leek het mij een andere charme. Zelfs met de overstroming van de mensen is een rivier strand dat is de moeite waard. Noot voor de geweldige uitzichten die je krijgt van de rotsen rondom het strand.

Nou ja, kan de weg naar dit strand een beetje boven of op de weg die toegang geeft is een wonder. We volgen stromen in het grootste deel van zijn lengte, frisse en groene gebieden. We hebben gevonden wat huizen langs de weg, molens, velden bedekt met bramen, sporen van de landbouw van andere tijden. Stoffige wegen zijn zeer weinig. Kleine regeren gemarkeerde paden in de vegetatie, waar we volgen een rechte lijn.
De piek van de zomer droge delen van de route die zal nog mooier worden in het midden van het seizoen.
Een middelmatige moeilijkheidsgraad, is het niet aan te raden in tijden van zeer hittebestendige of slecht gevoelige mensen.
Volledig aanbevolen en waarschijnlijk te herhalen!

Locatie FVN Way PR1 Schist paar S. Simon .

Ik wilde dit geweldige plek opnieuw, maar niet helemaal zeker hoe ze daar heen te gaan en te doen volgen. Wat is vreemd sinds mijn tienerjaren woonde ik in een plaats niet ver weg. Uiteindelijk heb ik na een spoor gps Poio Valley .
Het is de moeite waard benadrukt dat deze site is gelegen in de Serra do Sico, een van de beste plaatsen in Portugal om de praktijk mountainbiken , maar het zou een zijn wandeling van gelijke kwaliteit? Het zou zo lijkt.
Het begin van het parcours niet verbaasde me veel. Teer het toevluchtsoord voor een beetje zielig en buiten deze, estradão. Vallei bij het uitzicht en de vegetatie. Maar zodra we een abrupte cut naar rechts om de vallei gecultiveerde beeld verandert in te voeren. De estradões aanleiding geven tot meer en meer smalle wegen totdat ze culmineerde in steen paden met vegetatie die ons bedekt. De geluiden van de natuur zijn nauw en onze geest wordt geleid voor te stellen hoe het leven zou zijn in de plaats voor duizenden jaren.

Rocks vernield

Op een gegeven moment, mensen, we bekijken het eerste beeld van de Cannon Valley Valley Poio. Bij het verplaatsen van het beeld wordt vergroot en bijna willen op zoek naar prehistorische overblijfselen. Het is alleen jammer dat de overblijfselen gevonden zijn dat er meer moderne mannen met hersens minder ontwikkeld dan een holbewoner.
Het is een aanbevolen track, hoeft u alleen het gedeelte van de weg en estradão veranderen. Een must om te bezoeken.
Meer informatie over de Cannon-vallei en het omliggende gebied Poio

Manhouce is een klein plaatsje behorende tot de gemeente São Pedro do Sul , Gralheira zag een van die plaatsen waar de tijd niet aandringen op gaan snel. Gegraveerde leisteen plaques het identificeren van elk van de gebouwen, maar ook vooral leisteen. Dankzij de Romeinse weg van Londen naar Viseu, was dit een plek gekenmerkt door een mix van culturen. Ook moet worden opgemerkt dat dit is het huis van een illustere onbekende. Isabel Silvestre geeft stem aan de muziek van het Noorden uitgesproken.

Dit is een reis die ik maakte in een groep, het ding dat was niet genoeg tijd. Het bedrijf leden van Tocacaminhar juichte de hele weg. Rondvaart van ongeveer 16 km en een helling, duurt het een paar uur gaan. We hebben de reis in de volgende zin: Manhouce, Quinta das Cribs, picknick, Gestosinho, Bondança, Willow, slordig, Lageal.
De PR1 Manhouce route begint in de voorkant van de school. Niet ver weg steken we een kleine brug getroffen door de hoogte. Het pad onmiddellijk stuurde ons naar off-road, zoals je wilt de rivier en de watervallen, die verre leek in de brug te bezoeken. De charme van kleine putten ontstaan ​​door de kracht van het water is verleidelijk, maar we zijn niet in hoog zomer, om de voeten nat. Merk op dat in de loop zijn er vele verlaten molens die plek langs de oevers van rivieren en beken.
Vanaf hier is het altijd stijgt, kruising een stuk land om te grazen geiten vriendelijk. Afhankelijk van het tempo van de wandeling hebben we een mooie picknickplaats kwam op tijd voor een lunch na de lange klim, weet je heel goed. In deze tijd van het jaar, als de dag is niet de heetste, kun je beter niet te lang in de schaduw van de bomen om het lichaam niet al te koud.
Dit park is een kleine afwijking van het spoor, maar het was niet een man, die had gedaan het spoor, is op weg om hard geraakt door gebrek aan bewegwijzering! Dit is een negatief constant gedurende het spoor leidt tot kleine fouten.
Opnieuw het pad begint te lopen naar het gebied boven het rotsachtige pad en ook de meest interessante.

Sinds estradões breed, met uitzicht op de heuvels, waar het vee los map (niet schrikken van de dieren) om kleine paden omzoomd met mos bedekte rotsen, het landschap is een traktatie. In Bodança we langs een merkwaardige reservaat hulst we rond een steen weg naar het dorp.
De regen dreigde te lopen en we even onder een garage in de kleine steden waardoor het parcours. Deze locaties hebben vaak weelderige terrassen rondom hen, die een charme geven aan het gehumaniseerde landschap.
Aanbevolen route!
Locatie van PR1 - Route Manhouce
Brochure PR1 - Route Manhouce te dekken en het interieur .

De keren dat ik reisroutes Biore realiseerde ik me het probleem en dacht dat niemand zou het gebruik van de paden te stoppen voetgangers door motorvoertuigen. Het lijkt erop dat ik het mis was en de Kamer van Estareja lijkt hecht waarde aan deze tracks te verbieden chicos slim. Natuurlijk kan de regel niet van toepassing op landbouwmachines en andere noodzakelijke activiteiten van het land. Ik weet niet alleen verbeterde signalering enig effect hebben, maar we zullen zien!

De paden voetgangers bijbehorende waterlopen zijn wanneer het regent, natuurlijk doen. De PR2 Cabrera en de Mijnen van handenarbeid is een pad dat zinvol is alleen als de rivier goed of slecht de rivier, afhankelijk van het gebied waar we zijn op volle sterkte om meer charme te geven vinden we de watervallen te voldoen.
Het is een van deze punten, de cascade van Cabrera om het voetpad te starten in Dark Silva. De cursus is verdeeld in drie, maar we zullen alleen praten over de grootste, PR2.3 ongeveer 10 km lang en een die door het gaas en de mijn arbeider. Over de mijnen informatieve pamflet, zegt:

De route heeft aangegeven het begin hier in Cascade is Cabrera en omgeving ontwikkeld door drie alternatieven met verschillende extensies het grootste, een die de passage maakt
binnen de perimeter van het mijncomplex Malhada en armband.

Deze mijnen werd onderzocht Minériode Galena of Lead.

De arbeider, de mazen van het Millstone Coval en vormde een van de belangrijkste mijnbouw-centra in het noorden.

De ontdekking van sporen van deze oude mijnen leidt tot de conclusie dat ze bestonden, waarschijnlijk uit de Romeinse tijd. Op 06 augustus 1836 de datum van het besluit toekenning van de uitgifte van de oude mijn veld arbeider Joseph Bernardo Michelis. In 1840 ging de prijs naar de Duitse Mathias Diederich Fewerheerd dat de onderzochte tien jaar.

In 1850 de mijn werd ontdekt Malhada van de handenarbeid dat ongeveer 800 meter ligt aan de belangrijkste pit "Pit Master" was ongeveer 400 meter diep.

Het begon een nieuwe fase in 1882 met de oprichting van armband in de steenkolenmijnen en Metallurgical Company, afgestudeerd in 1898 een Belgisch bedrijf dat heeft voorgesteld de heropleving van de mijnen en de modernisering van hen.

Het gehele complex mining wordt begrensd door de rivier die deze site Mau passeert, is het vormen van deze prachtige waterval en Cabrera in de mijnstreek
verborgen, vaak via tunnels.

In de jaren 1862 en 1863 waren er grote protesten tegen de mijn, omdat het werd beweerd dat dampen van ovens de ondermijnd
culturen.

In de twintigste eeuw en enkele jaren het mijnbedrijf werd beheerd door de heer Ingenieur Gregory Pinto Rola.

Na het stoppen van een paar jaar, werd gereactiveerd mijnbouw in 1942, uiteindelijk eindigend in 1958, en tot die tijd de beheerder Mr Oliveira Engineer John Vidal.

Van 1949-1955 kwamen om te werken in de mijnbouw complex 742 werknemers, waardoor dit bedrijf een van de grootste in het district Aveiro .

De sluiting van de mijnen heeft geleid tot een ernstig maatschappelijk probleem dat leidde tot de emigratie uittocht te voltooien in Frankrijk eAlemanha.

Cabrera

Laten we nu ga dan naar het pad. De cascade van Cabrera zelf is een plek waar mensen gaan naar die hoge hakken zijn niet echt geïnteresseerd in de natuur of door de routes. Het is een cascade met een aantal molens, sporen van rituelen van hekserij, een gezellige picknickplaats. Het is dan ook een aangename plek om te zijn als we negeren zulke hoge hakken. Net voor het kiezen van deze tijd van het jaar de cascade werd geprojecteerd met grote kracht tegen een mistige vallei muren waardoor het groen.
Het is ook een paradijs voor grijsfilters en lage snelheden, fotografisch gezien.
De route verlaat het park en de weg klimt naar de stenen bospad dat leidt naar het dal, na de loop van de rivier. PR2.1 en vind een brug naar de links, ik natuurlijk niet. Recht vooruit is erg snel en niet vinden van de mijnen van de maas. Dit zijn slechts enkele oude gebouwen die bijna onopgemerkt gaan, maar voor de architectuur van de eerste grappige vonden we langs de weg. Na het verkennen van het gebouw de vloer raakt. In het midden van het gras, bijna bij toeval ziet u een kleine ingang. Dit item is immers een kleine tunnel die leidt naar een mijnschacht. Dat is gevaarlijk. Nieuwsgierigheid gaat vaak verder dan de rede en is niet zo zeldzaam ongelukken gebeuren in deze scenario's. Ik moest om te chatten met mijn bedrijf, dat graag naar Roost.
De PR2.2 scheidt PR2.3 tegen die tijd en volgt de rivier door een Pleasant Grove, met een bordje of ander misbruik door jeeps, tot aan de mijnen van handenarbeid.

House Floor

In de ruïnes van de mijnen van de handleiding en laat de verbeelding de vrije loop. De arbeiders huizen zijn open. Er is niets, maar kranten op de vloer. Nogmaals, het is het beste om op koers blijven voor de staat van instandhouding van deze huizen, helaas, kan niet staan ​​met ons gewicht. Velen hebben meerdere verdiepingen en een daling te steken deze vloeren moet niet aangenaam zijn. Dit gebied zou kunnen worden omgevormd tot een groot resort, dus er zal en geld. Nog steeds in dienst van de paintball en fotografen weg, denk ik!
Een corridor van vegetatie neemt in dit wooncomplex aan de mijnen zelf. De muren van de oude gebouwen, omringd door groen opnieuw creëren een sfeer een beetje magie, een beetje Lord of the Rings, een beetje gevaarlijk! Is dat de rivier wordt gedreven met de metro. Horen, horen, zien dat zo niet. Letterlijk liep over de rivier en er is een punt waar een van de muren van de tunnel ingestort.
We verlieten de mijnen en hebben een ronduit vermoeiende klim. Niet door afstand of kloof, maar door de hoeveelheid van eucalyptus, deze kanker van onze bossen. Het is een tunnel die pas later realiseerde ik me dat wordt aangesloten op de gieterij, een beetje uit de buurt van de mijnen.
Op de top van de klim nam een oude manier, deze mop helemaal tot aan de fiets , in de richting van de Fojo. Er zijn een aantal kruispunten een beetje slecht gemarkeerd en alleen het zien van de borden van het tegendeel realiseren wij het juiste pad. Reeds aan het einde, de afdaling naar de waterval van de Geit, de verwarring toe. Het bord op een paal, maar er was een beetje verder op een plaatje dat "Bezit" tekenen en al! Cascade de heuvel af, maar de weg is echt daar kun je beter oppassen, ga niet de duivel weeft hen en wat we uiteindelijk tumbling down!

Locatie van Cabrera en PR2 Mijnen van ondergeschikte
Pamfletten PR2 Cabrera en Mijnen van ondergeschikte deel 1 en deel 2 .

In de eerste plaats moet ik een ding zeggen dat ik vergat om Matutes en andere blog entries noemen. Het is niet noodzakelijk dat een gebied een parcours voor ons om te wandelen in dat gebied heeft. De wereld wacht op ons met geen voetpad en net beginnen te ontdekken. Ik ben opgegroeid op het platteland, van jongs af aan groeide ik gewend aan het hebben van mijn tracks en dan gewoon volgen bewegwijzerde paden om een ​​mening over je baan te hebben.
De Baixo Vouga Lagoon is een perfect voorbeeld van. zijn mijlen en mijlen van de paden. Verwacht niet dat het merk, zet je voeten op het pad en vinden op dit gebied zo rijk is. Het is volledig vlak, maar wat er ontbreekt in het land wordt gecompenseerd door het landschap, flora en fauna.

Rio Antu

Nou, dan komen op de rail voetganger gemarkeerd vandaag. De Reis van Antu, zoals de naam al aangeeft, de loop langs de rivier de Antu, de belangrijkste rivier van de provincie Estarreja met slechts 6 kilometer circulaire.
We beginnen wandelpad langs het station Estarreja. Eigenlijk begint een paar meter aan de Estero Largo Estarreja, maar je kunt gaan met de trein en zie slechts een indicatie van de route.
De route is geheel uit van de brede onverharde wegen waar landbouwmachines worden van tijd tot tijd. Het eerste deel volgt de rivier met weinig water, maar schoon. Men kan velden, vee en pluimvee vaak, vooral reigers die lopen niet ver van het vee. Veel opgravingen hebben oevers van de rivier de rivierkreeft, een exotische soorten schadelijk.

Ondergelopen velden

Het tweede deel van de cursus, na het pompstation, reist in de tegenovergestelde gebieden overstroomd of gevuld met riet of rijst-groeiende gebieden, waar het goed mogelijk om te zien verschillende soorten vogels uit eagles ooievaar voorbij merels en kraaien. Natuurlijk zijn de kleine mussen zijn degenen die zich vertonen in grotere aantallen en willen graag hun aanwezigheid merken met vrolijke liedjes. Vlinders en libellen zijn nog steeds in opkomst. Reptielen is dat er niet zal zijn gemakkelijk te herkennen. Volgens informatie langs de weg vinden we: sijs, grasmussen-the-hagen, Malhadinha, kleine vlinder-de boerenkool, duivel paard, libelle Iberische-tailed-blauw, wonder, delta-bruin, toirão, wezel, mol, otter, rat-bat-grote, water-rat, slang-in-water-plakken, Iberische kikker, newt-of-oranje buik, langzaam-water-maagdelijk, kikker-groen. water-hagedis, kleine zilverreiger, ijsvogel, mus, slikken-of-schoorstenen, waterhoen, eagle d'asa ronde. Hoe meer ongrijpbare zijn de vos, koekoek-mediterrane vuurvlieg, rode reiger, relatieve (ten opzichte van de tijd, omdat ik zag een!) En paling.
Op het einde nog tijd om hun natte voeten in de rivier te krijgen, ondanks de zeer lage temperatuur van het water.
Wij concluderen dan ook dat is waar een voetganger is verplicht om op zijn minst een verrekijker nemen, om het ontbreken van de juiste fotografische apparatuur. Aanbevolen!

Locatie Antu's Path

Ik moet bekennen dat ik nog steeds af wat was het doel van de schepping van deze route. Ik heb de waarschuwing: te weinig trail aanbevolen. Na het nieuws van de succesvolle openstelling van de spoorwegmarkt Agueda afgelopen weekend vorig weekend, gestoken door nieuwsgierigheid, heb ik besloten om te proberen ondanks het feit dat altijd op je hoede wanneer de paden die zeer stedelijk. Het was een verspilling van tijd. Dus ik heb verloren van de wil en het niet voltooid.
Kom naar de feiten. De route begint langs de rivier Agueda in een ruimte meer of minder aangenaam. Het probleem is dat ik geen idee dat de rivier is zo vies was. Zwart water, zwarte modder, zwarte stenen, een zeer onaangename aanblik. Een paar stappen later, dichtbij de kust, een enorme plas stilstaand water met een misselijkmakende geur, gewoon walgelijk.

Trash langs het stadion

Een beetje meer en we zijn in het stadion. Hier is er veel rommel op het parcours te volgen. De platen verdwijnen, maar er is genoeg om te gaan. Moto4 lopen in elkaar een en crossmotoren die langzaam maar laten de lucht circuleren een giftige wolk. Men kan een of ander oud huis met enige interesse en ik allebei willen. We moeten ook zeggen dat de asfaltweg is gevaarlijk zonder ruimte voor voetgangers, maar het is precies hier dat gaat via het spoor.

Brug van Violante

Na deze weg komen we bij een picknickplaats is gevestigd waar een van de belangrijkste punten van belang: een punt als "Himalaya" is om wat plezier te hebben en bang sommige jongens te zien!
Maar de negatieve verrassingen hier niet stoppen. In de andere kant, een paar meter na de brug werden we onderbroken door een eigenaar van de grond waardoor het parcours. Het zei dat de weg is en is altijd al langs de rivier en dat de marge er is voor een maximum van twee meter van de rivier. Het kan daarom niet het pad dat al is vertrapt en waar zijn de tekenen van het lopen , maar door de marge die verschijnt vol met bomen en struikgewas. De vrouw die samen gaat met de camera en die maakte de tocht over de knie, had genoeg van het luisteren. Gewoon om u te waarschuwen Ik ga er een heleboel mensen te brengen.
Er is veel meer te vertellen. De rest van de weg de rivier is aan de linkerkant, velden en fabrieken aan de rechterkant. Deze route is zeker niet een voetganger met dezelfde kwaliteit Pateira Van de Agueda . Waarschijnlijk een bezoek aan de begraafplaats waar het pad al is in de stad, zou zijn geweest veel voordeliger. Het is een detail foto van de ingang.

Detail begraafplaats

Locatie van PR6 - Rail Águeda